de lyric: dear evan hansen
“Have you ever felt like nobody was there?
Have you ever felt forgotten in the middle of nowhere?
Have you ever felt like you could disappear?
Like you could fall, and no one would hear?“
baptiste (22)
“Wauw. Ja, ik heb mij zelf ook al zo gevoeld. Zeker op de lagere school en in het middelbaar. In het tweede middelbaar had ik zo’n tekst echt kunnen gebruiken. Dan had ik geweten dat ik niet alleen was. Dat anderen dat gevoel ook soms hebben. Ik voel mij thuis ook niet altijd begrepen. Onder andere omdat ik op jongens val en mijn vader zelf twijfels heeft over homoseksualiteit.
Die tweede zin “Have you ever felt forgotten in the middle of nowhere?” dat is iets waar ik het zelf vaak moeilijk mee had vroeger. Ik ben ooit bijvoorbeeld weggelopen van huis en niemand is mij komen zoeken. Ik was weggelopen omdat ik gepest werd en wist dat mijn ouders me niet gingen geloven. In de lagere school zouden ze nog in gesprek zijn gegaan met de ouders van een pester, maar in het middelbaar dachten ze dat het een poging was om aandacht te krijgen. Dat was erg moeilijk, want ik werd wel echt gepest. Ik denk dat mijn ouders nu misschien zouden begrijpen dat ik de waarheid sprak als ze ontdekten dat ik toen uit de kast was gekomen op school.
Ik probeer mezelf niet te veel te laten vangen door die neerwaartse spiraal wanneer ik dit lees. Toch voel ik mij af en toe nog steeds zo… verdwaald en vergeten. Ik moet gewoon onthouden dat ik niet alleen ben. “
“Ik ken dear evan hansen!”
“Is dit van Dear Evan Hansen? O, die musical is zó mooi. De jongen die de hoofdrol speelde in deze musical speelde ook in een serie die ik keek. The Real O’Neals. Dat is een televisiereeks over een jongen die op jongens valt. Daarom dat ik interesse kreeg in deze musical. Het is echt goed dat Dear Evan Hansen zulke liedjes op zijn soundtrack heeft. Mensen kunnen zoiets gebruiken. Zo’n geruststelling dat je niet alleen bent. Dat je niet de enige bent die zich eenzaam voelt. Dat is hartstikke belangrijk.”
Het Open Boek 