Een gezongen dagboek
Als je naar de teksten van La La Land kijkt, merk je dat er twee liedjes uitspringen als het gaat om vertelling. Liedjes zoals Someone In The Crowd en City Of Stars vertellen meer over de sfeer. Hoe het voelt om in LA te wonen en te hopen voor het beste. Hoe het eraan toe gaat als je naar feestjes en samenkomsten gaat om te netwerken.
Someone in the crowd
Could be the one you need to know
The one to finally lift you off the ground
Het lied wordt gezongen door Mia en haar vriendinnen, die allemaal vergelijkbare doelstellingen hebben. Het blijft niet enkel een lied over netwerken en contacten leggen. Tijdens de brug wordt het lied plots een stuk rustiger. Hier verandert de sfeer een beetje. Mia vertelt hoe het voelt om non-stop bezig te zijn met kansen grijpen. Hoe het op den duur het enige wordt dat ze doet, waardoor ze haar eigen leven uit het oog verliest en het vergeet te appreciëren.
Is someone in the crowd the only thing you really see?
Watching while the world keeps spinning ’round?
Somewhere there’s a place where I find who I’m gonna be
A somewhere that’s just waiting to be found
De muziek en teksten verlopen synchroon met het verhaal. Vooral omdat ze de woorden zijn van de personages. Een ander lied dat ik vandaag nog wil vermelden is A Lovely Night.
What a waste
Omdat het het eerste lied is met Seb en Mia samen, kan je de groei van de personages opmerken. Ze zingen op een speelse manier. Het is een conversatie als een ping-pong match. Het leuke aan dit lied? Dat ze elkaar af en toe onderbreken. Het voelt natuurlijk aan. Op een bepaalde manier kan je de chemie tussen hen door het scherm heen vóelen.
(Sebastian)
Some other girl and guy
Would love this swirling sky
But there’s only you and I
And we’ve got no shot
This could never be
You’re not the type for me
(Mia)
Really?
(Sebastian)
And there’s not a spark in sight
What a waste of a lovely night
Qua sfeerschepping is deze scène een parel. De scène speelt zich af op een weg met uitzicht op LA en de zonsopgang.
Leuk feitje: de scène werd in twee dagen opgenomen. De acteurs hadden per dag maar 30 minuten om de scène op te nemen bij een zonsondergang. No pressure.
De musical heeft karakter. Felle kleuren, een retro stijl en vibe, een esthetische sfeer en vlotte teksten. Elke zin heeft een betekenis die dieper gaat dan je eerst denkt. Je moet de teksten maar eens vastnemen. Hoe vaker je de liedjes leest, hoe meer je begrijpt wat ze bedoelen.
La La Land
La La Land klinkt als een speelse titel. En de film ís eigenlijk best speels. De liefde tussen twee mensen, de vriendschap tussen vriendinnen, het gebruik van flashbacks en de FELLE KLEUREN.
“Oké, Amber, rustig met je drukletters.” Oké, ja, ik leg duidelijk de nadruk op de kleuren. Vooral omdat het die kleine details waren die me ‘veroverden’ toen ik de film voor een tweede keer keek. Hij had me de eerste keer voldoende aangetrokken om verder te willen blijven kijken, hoewel het elf uur was, de avond voor mijn examen Frans. Toen had ik echter nog geen oog voor de details. De tweede keer nam ik mijn tijd om de film te leren kénnen, en ik werd er echt verliefd op.
Je hebt echt veel elementen om van te houden. De score, de teksten, de personages, de kleuren, de enscenering, het verhaal, de danspasjes en ga zo maar verder. Er zit voor iedereen wel iets in.
Sincerely,
Me
