Baptiste (24)
The Catcher In The Rye – J.D. Salinger
“Boeken over New York trekken me altijd aan. Geen typische, melige boeken over de Big Apple. Nee, mijn hart gaat uit naar de verhalen over het échte New York. Die van vóór de jaren zeventig. Die waar het leven niet perfect is en criminaliteit bestaat. Als het om New York gaat, hebben mensen de neiging enkel de goede kanten te zien. New York als modelstad. Reusachtige appartementen en Times Square – dat is in mijn ogen allemaal een leugen. Ik bedoel, die stad heeft geen onderbuik. Ik heb liever groezeligere steden zoals je die in Europa vindt.
In dit boek is New York wel zoals ik het me voorstel. Salinger vertelt over New York anno ’50. Toen zag de stad er helemaal anders uit. Dat is ook logisch. Ze hebben sinds de jaren zeventig alle armere inwoners buitengesmeten en vervangen door rijkelui die de luxueuze appartementen inpalmen. Vroeger was er ook wel rijkdom natuurlijk. Holden Caulfield, het personage uit het boek, kwam bijvoorbeeld ook uit een welvarend gezin. Hij is een ‘je m’en fous’- personage. Hij trekt zich niks aan van de maatschappij en wordt daardoor van internaat gestuurd. Omdat niet naar huis wou – want geen enkele ouder wil zijn kind zien terugkeren van een prestigieuze instelling – zwierf hij rond in New York. Hij geeft gedurende het hele verhaal zijn ongezouten mening over de personages die hij tegenkomt. Da’s zalig.
Het boek verwierf veel bekendheid door de jaren heen. Ik denk dat de piek van bekendheid te danken is aan de moord van John Lennon. De moordenaar van Lennon droeg dit boek bij zich toen die de moord pleegde. Aan de binnenkant stond: To Holden Caulfield, from Holden Caulfield. This is my statement.
Salinger schreef het boek niet om aan te zetten tot geweld, maar het heeft dat deels wel gedaan. Dat komt vooral door de houding van het hoofdpersonage. Als je dat te letterlijk interpreteert, loopt het inderdaad mis. Iedereen interpreteert een verhaal op zijn eigen manier natuurlijk. Ik herken mezelf ook in het boek, maar interpreteer het ronddwalen in New York eerder als een metafoor. Geen letterlijke gebeurtenis. Interpretaties kunnen dus gevaarlijk zijn.
Toch blijft het fantastisch dat mijn interpretatie elke keer verandert, afhankelijk van wat er in mijn leven gebeurt. Dat maakt het boek dubbel zo geweldig.”